• Over mij

    Ik geloof niet dat je eerst een betere versie van jezelf hoeft te worden voordat je kunt beginnen met leven.

    Mijn naam is Samantha Huizer. Ik ben ACT-Coach en ik begeleid mensen die merken dat oude patronen, gedachten, emoties of angst steeds opnieuw invloed hebben op de manier waarop ze hun leven leiden.

  • Mijn eigen weg

    Mijn eigen weg heeft mij geleerd hoeveel energie je kunt besteden aan proberen te begrijpen, veranderen, oplossen of onder controle krijgen wat er in je gebeurt.

    En juist daar kwam voor mij een belangrijke verschuiving.

    Ik hoefde niet alles wat ik voelde weg te krijgen.

    Ik hoefde niet al mijn gedachten te veranderen.

    Ik hoefde niet eerst volledig "geheeld" te zijn.

    Ik moest leren om anders om te gaan met wat er in mij gebeurde.

    Om te herkennen wat oude patronen zijn.

    Om ruimte te laten voor moeilijke emoties en lichamelijke reacties.

    Om niet iedere gedachte te geloven of ernaar te handelen.

    En om steeds opnieuw te kiezen voor wat voor mij werkelijk belangrijk is.

    Dat is de basis van hoe ik vandaag naar herstel en persoonlijke groei kijk.

  • Waar ik voor sta

    Het leven hoef je niet eerst uit te zoeken voordat je mag leven.

    Het leven is niet alles wat je hoofd ervan maakt.

    We kunnen onszelf jarenlang bezighouden met begrijpen, analyseren, verklaren, oplossen en proberen te veranderen wat er in ons gebeurt. Alsof we eerst moeten weten waarom we zijn zoals we zijn, voordat we verder kunnen.

    Maar wat als het leven niet gevonden wordt in nog meer nadenken?

    Wat als het juist begint wanneer je minder vanuit je hoofd gaat leven?

    Wanneer je niet langer iedere gedachte hoeft te volgen, iedere emotie hoeft op te lossen of iedere lichamelijke sensatie hoeft te begrijpen.

    Daar, in het directe ervaren van het moment, kan het leven zich weer openen voor wat het daadwerkelijk is.

    Niet perfect.

    Niet altijd prettig.

    Maar wel echt.

    Dat is waar mijn werk voor mij over gaat.

  • Mijn achtergrond

    Ik heb lang geprobeerd mezelf te begrijpen en te veranderen.

    Mijn eigen weg naar herstel begon niet met het antwoord.

    Ik heb een lange periode van mijn leven geprobeerd te begrijpen wat er met mij aan de hand was. Ik heb te maken gehad met een toxische relatie, verschillende psychologische labels zoals ADHD, autisme, angst- en paniekklachten en depressieve klachten en heb jarenlang therapie gevolgd en medicatie gebruikt.

    Ruim 15 jaar was ik bezig meet mezelf begrijpen, behandelen en verbeteren. Maar voor mij bracht dat niet de verandering waar ik naar op zoek was. Sterker nog... ik merkte dat ik mezelf steeds meer ging zien door de verklaringen die ik over mezelf had gekregen.

    Alsof er iets mis wat met mijn hoofd.

    Alsof mijn gedachten, emoties en reacties iets zeiden over wie ik werkelijk was.

    Na mijn scheiding (2020) gooide ik mijn ADHD medicatie (Concerta) in de prullenbak en kwam er een periode waarin ik alles opnieuw ben gaan onderzoeken. Ik heb verschillende wegen bewandeld. Ik begon mijn studie Acceptance & Commitment Therapy (ACT) en de basis psychologie. Ik verdiepte me onder andere in het werk en teachings van Eckhart Tolle, Alan Watts, Joe Dispenza, Napoleon Hill, Neville Goddard, Bashar en Agraham Hicks.

    Niet alles wat ik onderweg tegenkwam bleek voor mij helpend. Sommige dingen hielden me juist langer bezig met zoeken, veranderen en proberen ergens anders te komen. Zeker concepten als "the Law of Attraction" en "Twinflames" is waar ik me verloor in een eindeloze helingsreis waar ik liefde en geluk buiten mezelf zocht. Maar ik vond ook zeker inzichten en praktische tools die voor mij wel verschil maakten.

    Langzaam begon ik iets anders te begrijpen.

    Ik hoefde mezelf niet steeds opnieuw te repareren.

    Ik hoefde niet van iedere gedachte af.

    Ik hoefde niet iedere emotie weg te krijgen.

    Ik hoefde niet te wachten tot ik me goed voelde.

    Ik kon leren om anders om te gaan met wat er in mij gebeurde.

    Ik kon weer leren leven.

  • Waarom ik dit werk doe

    Omdat ik geloof dat er meer mogelijk wordt wanneer je stopt met jezelf voortdurend te proberen te fixen.

    Ik doe dit werk omdat ik mensen wil helpen.

    Omdat ik geloof dat persoonlijke groei niet alleen gaat over meer begrijpen, maar vooral over hoe je je leven daadwerkelijk leeft.

    Ik coach zoals ik uiteindelijk ook mijn eigen coach ben geworden. Niet door mezelf voortdurend te vertellen hoe ik zou moeten zijn. Maar door te leren kijken naar wat er werkelijk gebeurt, ruimte te maken voor wat er is en vervolgens te kiezen wat ik daarmee wil doen.

    Ik wil waarde toevoegen aan de wereld door mensen te helpen weer contact te maken met hun eigen keuzes, hun waarden en hun leven.

    Niet door voor hen te bepalen hoe ze moeten leven, maar door ze te helpen zelf weer te leren kiezen.

  • Wat ik belangrijk vind in herstel

    Herstel gaat niet alleen over hoe je je voelt.

    Een van de belangrijkste dingen die ik zelf heb geleerd, is dat je herstel niet hoeft af te meten aan hoe goed of slecht je je vandaag voelt.

    Wanneer je gewend bent geraakt om te reageren op oude patronen, kunnen gedachten, emoties en lichamelijke sensaties heel overtuigend voelen.

    Angst kan zeggen: ga niet.

    Een gedachte kan zeggen: dit gaat mis.

    Een lichamelijke sensatie kan zeggen: er klopt iets niet.

    En voordat je het merkt, ben je opnieuw bezig om jezelf beter te voelen.

    Je vermijdt.

    Je stelt uit.

    Je zoekt geruststelling.

    Je probeert de angst weg te krijgen.

    Je probeert de gedachte te veranderen.

    Niet omdat je dat werkelijk wilt, maar omdat je van het gevoel af wilt.

    Ik geloof dat herstel ergens anders begint.

    Niet bij het verdwijnen van wat je voelt, maar bij het leren herkennen van wat er gebeurt en vervolgens kiezen hoe je wilt handelen.

    Je kunt angst voelen en toch gaan.

    Je kunt onzekerheid voelen en toch spreken.

    Je kunt verdriet voelen en toch naar buiten gaan.

    Je kunt de gedachte "ik ben niet goed genoeg" hebben en toch iets doen wat voor jou belangrijk is.

    Dat betekent niet dat je je emoties moet onderdrukken.

    Alles mag er zijn.

    Je hoeft niet te vechten tegen wat je voelt, maar je hoeft er ook niet automatisch naar te handelen.

    Daarom richt ik mij in mijn werk niet alleen op "hoe voel ik me?", maar ook op:

    Wat is voor mij belangrijk?

    Wat wil ik creƫren?

    Welke richting wil ik op?

    En welke actie past daarbij?

    Dat is voor mij een belangrijk onderdeel van herstel. Niet wachten tot je je goed genoeg, veilig genoeg, rustig genoeg of geheeld genoeg voelt.

    Maar leren leven terwijl alles wat er nog is, er ook mag zijn.

  • JE HOEFT NIET EERST ANDERS TE WORDEN OM TE BEGINNEN MET LEVEN.

    Je mag beginnen waar je nu bent.

    Met wat je denkt.

    Met wat je voelt.

    Met wat je lichaam doet.

    En van daaruit opnieuw leren kiezen.

    Dat is waar ik je bij begeleid.